مجله خبری تشریفات

ترجمه کننده قرآن به گویش فرانسوی و از اعضای مجمع همگانی مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) از مرز و بوم فرانسه.یحیی کریستین بونو در سال ۱۹۵۷م در خانواده‌ای مسیحی کاتولیک در فرایبورگ آلمان متولد شد. وی اصالتا فرانسوی بود، ولی به جهت عمل پدرش تا ۱۰ سالگی در آلمان و الجزایر معاش کرد و بعد از آن به استراسبورگ فرانسه تشریفات ترحیم مشهد رفت.[۱]

بونو میل داشت با ادیان شرقی آشنا خواهد شد، از‌این‌رو به تحقیق اثر ها مو جود در این باره پرداخت و به کشورهای اسپانیا، مراکش، ایتالیا، بلژیک، هلند و آلمان هجرت کرد.[۲] وی در سال ۱۹۹۱م به کشور‌ایران سفر کرد و مقیم شهر مشهد شد و تا نقطه نهایی قدمت در جمهوری اسلامی ایران ماند.

وفات
بونو در محرم سال ۱۳۹۸ش برای جاری ساختن نرم افزار تبلیغی به مرزوبوم کنار دریا عاج مهاجرت کرد. وی در روز ۴ شهریور به عبارتی سال، در سانحه دریایی در حاشیه دریا‌عاج غرق گردیده و از عالم رفت. لاشه وی در شهر آبیجان در حاشیه دریا عاج و در کنار مزار احمد حمپاته به خاک ودیعت شد.[۳]

رغبت به اسلام و مذهب تشیع
یحیی بونو در ۲۲ سالگی با اثر ها رنه گنون آشنا شد. وی ذیل تأثیر رسیدگی اثر ها این فیلسوف فرانسوی در سال ۱۹۷۹م به اسلام گروید.

وی در سال ۱۹۸۱م با احمد حمپاته، عارف آفریقایی و از رؤسای سلسله تیجانیه، ملاقات کرد و زیر تأثیر پند‌های وی مذهب تشیع را برگزید و اسم یحیی علوی را برای خویش تعیین کرد. وی همینطور بازرسی کتاب‌های امام خمینی و اثر ها هانری کربن در تمایل خویش به تشیع را تأثیرگذار میداند. بونو اعتقاد دارد ادیان متعدد اصالت ندارند. فقط یک آئین میباشد که اصالت داراست، آن هم اسلام شیعی میباشد و آن سرچشمه دیگر ادیان میباشد.

تحصیلات
یحیی بونو بعد از گرویدن به اسلام، به علم آموزی در حرفه گویش و ادبیات عرب و اسلام‌شناسی در دانش کده پرداخت. یحیی علوی در سال ۱۹۸۲م عصر فوق‌دیپلم خویش در انستیتو ملی لهجه‌ها و فرهنگ و تمدن‌های شرقی را به نقطه پایان موفقیت. وی در سال ۱۹۸۴م از کالج سوربن فوق لیسانس اخذ کرد. نقطه نهایی‌طومار بونو پیرامون کتاب جواهر المعانی روحانی احمد تیجانی بود.

بونو در سال ۱۹۸۷م، درس دادن لهجه عربی را استارت کرد. وی در سال ۱۹۹۵م در بازه زمانی دکتری از دانش گاه سوربن خارج از‌التحصیل شد. رساله دکتری وی با تیتر «الهیات در اثر ها فلسفی و عرفانی امام خمینی» در سال ۱۹۹۹م به‌تیتر استیناف سال کشور ایران برگزیده شد.

بونو برای تدوین رساله خویش در سال ۱۹۹۱م به جمهوری اسلامی ایران آمد و مقطع هفت سال از جلسات سید جلال‌الدین آشتیانی در مشهد، در قضیه فلسفه و عرفان اسلامی به کار گیری موفقیت. وی همینطور عصر فوق دکترای خویش را نیز در دانش کده سوربن در قضیه «حکمت متعالیه ملاصدرا، پاسخی به انتظارات صدرالدین قونوی» تمام کرد.[۴]

ترجمه کننده قرآن به گویش فرانسوی و از اعضای مجمع همگانی مجمع جهانی اهل‌بیت(ع) از مرز و بوم فرانسه.یحیی کریستین بونو در سال ۱۹۵۷م در خانواده‌ای مسیحی کاتولیک در فرایبورگ آلمان متولد شد. وی اصالتا فرانسوی بود، ولی به جهت عمل پدرش تا ۱۰ سالگی در آلمان و الجزایر معاش کرد و بعد از آن به استراسبورگ فرانسه تشریفات ترحیم مشهد رفت.[۱]

بونو میل داشت با ادیان شرقی آشنا خواهد شد، از‌این‌رو به تحقیق اثر ها مو جود در این باره پرداخت و به کشورهای اسپانیا، مراکش، ایتالیا، بلژیک، هلند و آلمان هجرت کرد.[۲] وی در سال ۱۹۹۱م به کشور‌ایران سفر کرد و مقیم شهر مشهد شد و تا نقطه نهایی قدمت در جمهوری اسلامی ایران ماند.

وفات
بونو در محرم سال ۱۳۹۸ش برای جاری ساختن نرم افزار تبلیغی به مرزوبوم کنار دریا عاج مهاجرت کرد. وی در روز ۴ شهریور به عبارتی سال، در سانحه دریایی در حاشیه دریا‌عاج غرق گردیده و از عالم رفت. لاشه وی در شهر آبیجان در حاشیه دریا عاج و در کنار مزار احمد حمپاته به خاک ودیعت شد.[۳]

رغبت به اسلام و مذهب تشیع
یحیی بونو در ۲۲ سالگی با اثر ها رنه گنون آشنا شد. وی ذیل تأثیر رسیدگی اثر ها این فیلسوف فرانسوی در سال ۱۹۷۹م به اسلام گروید.

وی در سال ۱۹۸۱م با احمد حمپاته، عارف آفریقایی و از رؤسای سلسله تیجانیه، ملاقات کرد و زیر تأثیر پند‌های وی مذهب تشیع را برگزید و اسم یحیی علوی را برای خویش تعیین کرد. وی همینطور بازرسی کتاب‌های امام خمینی و اثر ها هانری کربن در تمایل خویش به تشیع را تأثیرگذار میداند. بونو اعتقاد دارد ادیان متعدد اصالت ندارند. فقط یک آئین میباشد که اصالت داراست، آن هم اسلام شیعی میباشد و آن سرچشمه دیگر ادیان میباشد.

تحصیلات
یحیی بونو بعد از گرویدن به اسلام، به علم آموزی در حرفه گویش و ادبیات عرب و اسلام‌شناسی در دانش کده پرداخت. یحیی علوی در سال ۱۹۸۲م عصر فوق‌دیپلم خویش در انستیتو ملی لهجه‌ها و فرهنگ و تمدن‌های شرقی را به نقطه پایان موفقیت. وی در سال ۱۹۸۴م از کالج سوربن فوق لیسانس اخذ کرد. نقطه نهایی‌طومار بونو پیرامون کتاب جواهر المعانی روحانی احمد تیجانی بود.

بونو در سال ۱۹۸۷م، درس دادن لهجه عربی را استارت کرد. وی در سال ۱۹۹۵م در بازه زمانی دکتری از دانش گاه سوربن خارج از‌التحصیل شد. رساله دکتری وی با تیتر «الهیات در اثر ها فلسفی و عرفانی امام خمینی» در سال ۱۹۹۹م به‌تیتر استیناف سال کشور ایران برگزیده شد.

بونو برای تدوین رساله خویش در سال ۱۹۹۱م به جمهوری اسلامی ایران آمد و مقطع هفت سال از جلسات سید جلال‌الدین آشتیانی در مشهد، در قضیه فلسفه و عرفان اسلامی به کار گیری موفقیت. وی همینطور عصر فوق دکترای خویش را نیز در دانش کده سوربن در قضیه «حکمت متعالیه ملاصدرا، پاسخی به انتظارات صدرالدین قونوی» تمام کرد.[۴]